Tegenwoordig groeit het milieubewustzijn in onze samenleving. We nemen bepaalde beslissingen die goed zijn voor het milieu. Hoewel deze inspanningen prijzenswaardig zijn, moeten we toch nog meer doen. Onze planeet lijdt, de opwarming van de aarde neemt toe en de biodiversiteit neemt af. Daarom is het van cruciaal belang dat we ons bewust worden van de productiemethoden van de vele voorwerpen en meubels om ons heen.
Daar zit ook de bank tussen, waarvan men zelden vermoedt dat deze schadelijk is voor het milieu. Toch bestaan de meeste standaardbanken (rechtbank of slaapbank) uit problematische materialen zoals polyester of polyurethaan. Hoe worden deze materialen vervaardigd? Hoe zit het met leer en zijn natuurlijke karakter?
Een blik op synthetische bankbekledingen, het ecologische gevaar dat ze vormen, en waarom het beter is om ze te vermijden en te kiezen voor bankbekledingen van natuurlijke stoffen.
Polyester, polyamide, polyurethaan, acryl en andere synthetische bestanddelen van microvezel
De microvezelbekleding van banken wordt vaak geprezen om zijn mooie uiterlijk. Dankzij de fijnmazige structuur zijn microvezelbekledingen waterdicht en bestand tegen vlekken en krassen van huisdieren. Ook wat betreft de prijs-kwaliteitverhouding is microvezel een interessante keuze voor bankbekleding. Maar als we er wat beter naar kijken, blijken er enorme ecologische en gezondheidsrisico’s aan microvezel verbonden te zijn.
Polyester en polyamide, de bestanddelen van microvezel, onder de loep
Allereerst moeten we ons de volgende vraag stellen: hoe wordt microvezel vervaardigd? Of het nu gaat om een klassieke uitvoering of om alcantara – een soort bekleding die suède nabootst – microvezel bestaat voornamelijk uit synthetische materialen. Voorbeelden hiervan zijn polyester, acryl, polyurethaan en polyamide 6-6, beter bekend als nylon. Om precies te zijn kan het gaan om een stof van 100 % polyester of om een mengsel van verschillende synthetische materialen. Het eindresultaat blijft echter hetzelfde. Alle synthetische materialen zijn namelijk afkomstig uitde petrochemische industrie.
De gevolgen van microvezels voor het milieu en onze gezondheid
Polyester, polyamide, polyurethaan of acryl kunnen niet beweren dat ze tot de categorie van verantwoorde materialen behoren. Vanuit ecologisch oogpunt blijken deze synthetische materialen nogal rampzalig te zijn. Ten eerste zijn deze materialen afkomstig van plastic, en dus van aardolie. We hoeven niet verder te zoeken: als fossiele brandstof is aardolie zeer schadelijk voor de planeet.
Bovendien is de productie van synthetische stoffen energie-intensief en vereist deze een enorme hoeveelheid water. Ten slotte vormt microvezel een tijdbom voor het mariene milieu. Bij het wassen in de machine verliest een bankhoes van microvezel namelijk duizenden microdeeltjes. Deze deeltjes worden meegevoerd door het afvalwater en komen vroeg of laat in de oceaan terecht, omdat ze te fijn zijn om door zuiveringsinstallaties te worden opgevangen. Deze microdeeltjes, afkomstig uit de petrochemische industrie, belanden dus uiteindelijk in de maag van vissen en vervolgens in die van ons.
Modal en viscose: zijn dat natuurlijke materialen?
Modal en viscose worden vaak gerekend tot de stoffen die afkomstig zijn uit natuurlijke grondstoffen. Die bewering klopt, maar er moet aan worden toegevoegd dat beide materialen, die worden geproduceerd op basis van cellulose (bamboe, eucalyptus, beuk, enz.), talrijke chemische behandelingen ondergaan. Oorspronkelijk vormden beide materialen een goed alternatief voor zijde. Modal en viscose zijn zacht en slijtvast, maar bestaan in feite uit kunstmatige vezels, aangezien de chemische stoffen de overhand hebben op de cellulose.
De twee materialen waaruit bepaalde bankhoezen bestaan, zijn namelijk het resultaat van een vervuilend en giftig chemisch proces. Cellulose wordt onder meer gemengd met natronloog, zwavelzuur, ammoniak, koolstofdisulfide, enz. Men kan zich afvragen hoeveel chemisch afval deze verschillende bewerkingen opleveren. Bovendien dragen modal en viscose bij aan de wereldwijde ontbossing en is er bij de productie ervan enorm veel water nodig.
De leren bank: natuurlijk, echt waar?
De leren bank staat symbool voor klasse en elegantie. Hij gaat lang mee en heeft geen regelmatig onderhoud nodig. De productiemethoden van de standaard leren bank roepen echter verontwaardiging op. Hoewel het leer van nature een natuurlijk product is, ondergaat het talrijke chemische behandelingen om het soepel en stabiel te maken.
Het gevaar van chemische behandelingen
Het looien van leer ligt bijzonder onder vuur bij milieuorganisaties en zelfs bij de Europese Commissie. Er zijn twee manieren om leer te looien voor banken, lederwaren of de textielindustrie:
- enerzijds het plantaardig looien, dat plaatsvindt met behulp van as en vermalen boomschors;
- enerzijds de minerale looimethode, een chemisch proces waarbij gebruik wordt gemaakt van aluminiumzouten, aluin of chroom.
Hoewel de eerste methode vrij gezond en natuurlijk blijkt te zijn, leidt de tweede tot ware milieurampen. Om er maar een paar te noemen: vervuiling van rivieren en grondwater, maar ook vergiftiging van arbeiders en de bevolking in de omgeving van de leerlooierijen. De vraag naar dit materiaal neemt niet af, integendeel. Daarom geven fabrikanten die hun productie naar Azië of Afrika hebben verplaatst, de voorkeur aan de snellere chemische looimethode. Tegenwoordig behoort de vervuiling die voortkomt uit de leersector tot de tien grootste bronnen van wereldwijde vervuiling.
Gerekonstitueerd leer: een mengsel van echt leer en synthetisch leer
Reconstitueerd leer, ook wel gelijmd leer genoemd, bestaat uit restanten van echt en synthetisch leer. Hieraan worden vulstoffen toegevoegd, waarna het geheel wordt gelijmd met kunststoffen zoals polyurethaan. Dit materiaal brengt dus niet alleen de milieuproblematiek van echt leer met zich mee, maar ook die van synthetisch leer en de hulpstoffen, die beide afkomstig zijn uit de petrochemische industrie.
Hoe zit het met de bank van kunstleer?
De bank van kunstleer, of imitatieleer, moest het echte leer vervangen en zo een oplossing bieden voor de problemen waarmee de sector te kampen heeft. Helaas bestaat het overgrote deel van het kunstleer uit dezelfde kunststoffen die een ecologische ramp veroorzaken. Er bestaan echter ook bepaalde soorten leer op plantaardige basis, zoals „Pinatex“ (leer van ananasschillen), leer van eucalyptusschillen of zelfs leer van paddenstoelen. Deze worden echter nog maar zelden gebruikt voor de bekleding van banken.
Welke stof kies je voor een milieuvriendelijke bekleding van een bank?
Is het mogelijk om je bank te bekleden met een natuurlijke, milieuvriendelijke en volkomen gezonde bekleding? Het antwoord is ja. Stoffen zoals katoen, wol of linnen bieden een combinatie van kwaliteit, esthetiek en een optimale levensduur van de bekleding. Andere voordelen van deze stoffen zijn onder meer hun buitengewone duurzaamheid en het feit dat ze gemakkelijk te wassen zijn. Linnen zorgt voor een luchtige uitstraling en is ongetwijfeld de meest chique en hoogwaardige stof voor een bankbekleding. Bovendien is linnen een lokale keuze, en dus beter voor de planeet. Frankrijk staat namelijk aan de top van de grootste producenten van deze natuurlijke en milieuvriendelijke textielsoort, met meer dan 75 % van de wereldwijde productie!
Ontdek ons assortiment milieuvriendelijke banken:
Linnen banken - 2-zitsbanken - 3-zitsbanken - 4-zitsbanken - Massief houten banken - Rechte banken - Modulaire banken - Hoekbanken
We raden u deze andere pagina's aan:
- De katoenen bank, zacht en comfortabel
- Linnen: een duurzame en natuurlijke bekleding voor de bank
- De bank van wolstof: warm en gezellig
- De fluwelen bank: een gewaagde keuze
- De bank van modale stof: voor- en nadelen
- De bank van viscose: wat zijn de voor- en nadelen?
- De microvezelbank: praktisch en mooi